με την ευχή της μάνας

-Τηλέφωνο από μητέρα-

Μητέρα: "Παιδί μου πως πας από χρήματα;"
εγώ: "Χέσ'τα και ασ'τα, μάνα...σε λίγο θα κάνω και πιάτσα μπας και βγάλω κανένα φράγκο."
μητέρα: "Γιατί όχι; Και πιάτα να πλύνεις, και ποτήρια και πατώματα να σφουγγαρίσεις άμα χρειαστεί. Η δουλειά δεν είναι ντροπή."
εγώ: - - -
εγώ: "Μάνα...ΠΙΑΤΣΑ, όχι λάντζα!"
μητέρα: - - -
εγώ: "Τι έλεγες για τη ντροπή και τη δουλειά;"

ai lav griklis!!!

afieromeno s'olus aftus pu menun moni tus...sinehia moni tus...toso poli...pu telika...vrikan ton tropo na pernane kala...akoma ke moni tus.

sweet dreams?

Επειδή είμαι έξυπνο παιδί και δεν πιστεύω σε ότι βλακεία γράψουν οι ονειροκρίτες αλλά σε ότι άλλη βλακεία μου πουν άλλοι...
όσοι κατά λάθος σκοντάψετε πάνω σ'αυτό το post, πείτε μου σας παρακαλώ το εξής:

ονειρεύτηκα σκατά πάνω στο κρεβάτι μου (μην περιμένετε διευκρινίσεις...σκατά είναι σκατά).

Στέλιο πρέπει να κλάψω;

breakfast horror

Είπα κι εγώ να κάνω πρωϊνή υγιεινή διατροφή και να φάω το μουσλάκι μου...πράγμα που ήθελα να κάνω εδώ και πααααρα πολύ καιρό...αλλά φυσικά πάντα το ξεχνούσα.
Είχε τόσο καιρό αυτή η επιθυμία που δεν πρόσεξα οτι η σακκούλα εκτός από τα μούσλι είχε γίνει άσυλο από πεταλουδίτσες και σκουλικάκια.
Τα βαφτίζω λοιπόν κι εγώ με το γάλα μου, μουλιάζουν, πάω να μαζέψω τη σακκούλα...κι εκεί τα πρόσεξα.
shit και μπλιαξ...τα πέταξα όλα μαζί...τη σακκούλα στα σκουπίδια και το μείγμα γάλα+ζωάκια (που το έπαιξαν Κλεοπάτρες που λούζονται στο γάλα) μέσα στη χέστρα για να τα φάνε τα ψαράκια του Θερμαϊκού.
Μπον ορέξ.

avgolemono sky

Κάπως έτσι ένιωσα βλέποντας έξω από το παράθυρο έναν ουρανό που μοιάζει με αυγολέμονο.
Καμία διαφάνεια, καμία σκιά.
Δεν γνωρίζεις αν έχει ξημερώσει.
Αναρωτιέσαι αν υπάρχει ήλιος πίσω από το στρώμα από σύννεφα και αν έχει σκοπό να φωτίσει λιιιιγο περισσότερο αυτή τη μουντάδα.

Μου έδωσε ιδέα τώρα...θα μαγειρέψω γιουβαρλάκια.
Με αυγολέμονο φυσικά.

get a life

το παρελθόν έχει περάσει,
οπότε γιατί να το σκέφτεσαι;
δεν πρόκειται ν'αλλάξει.

το μέλλον δεν θα φτάσει ποτέ,
πάντα θα υπάρχει μια μέρα που θ'ακολουθεί την προηγούμενη.
οπότε γιατί να σε ανησυχεί;
"μπορεί" να συμβεί..."μπορεί" και οχι.

αυτό που υπάρχει πραγματικά είναι το τώρα.
κι εσύ έχεις την επιλογή.

Spit it out

Would I lie to you?
Would I lie to you honey?
Now would I say something that wasn't true?
I'm asking you sugar
Would I lie to you?

My friends - know what's in store.
I won't be here anymore.
I've packed my bags
I've cleaned the floor.
Watch me walkin'.
Walkin' out the door.

(Believe me - I'll make it make it)

Tell you straight - no intervention.
To your face - no deception.
You're the biggest fake.
That much is true.
Had all I can take.
Now I'm leaving you

Cat dream dilemma

μετά από πολύ καιρό θυμόμουν όνειρο.
περίεργο όνειρο, αλλά περιέργως αποκαλυπτικό για μένα.

η συνταγή, όπως όλα τα όνειρά μου:
250 γρ. γεγονότα πραγματικά που συνδέονται χτυπώντας τα ελαφρά με
1500 γρ. "αυτά που μ'απασχολούν".

200 γρ. γεγονός 1:
το ψωρόγατό μου γέννησε τρία γατιά, από τα οποία το ένα μετά απο λίγες μέρες πέθανε και το έθαψα στον ακάλυπτο (αλλιώς που να βρεις μέσα στο κέντρο της Θεσ'νίκης ανοιχτό πράσινο...σε λίγο από το πολύ τσιμέντο ούτε τους πεθαμένους μας δεν θα μπορούμε να θάψουμε).
50 γρ. γεγονός 2:
χθές έκλεισα το ψωρόγατο κατά λάθος πίσω στον ακάλυπτο και δεν μπορούσε να φύγει απο πουθενά. νιαούριζε, το άκουσα, finito la musica.
1500 γρ. "αυτά που μ'απασχολούν":
ένας χωρισμός...έτσι απλά.

Παίρνουμε όλα τα παραπάνω, τα κοπανάμε στο μυαλό μου, το ταρακουνάμε καλά και το βάζουμε να κοιμηθεί σε όχι παραπάνω από 25 βαθμούς (φτάνει πια όλο το καλοκαίρι).

Το όνειρο λοιπόν:
Ξυπνάω δήθεν από νιαουρίσματα που ακούω μπροστά από το υπνοδωμάτιο όπου βρίσκεται ο ακάλυπτος.
Σηκώνομαι, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βλέπω δύο νεογέννητα γατιά (guess what, έμοιαζαν με αυτό που πέθανε).
Ψάχνω για τη γάτα, άφαντη η γάτα.
Παρατηρώντας τα γατιά βλέπω πως ενώ το ένα φαινόταν μια χαρά, το άλλο ήταν τραυματισμένο και πολύ αδύναμο.
Ήθελα να τα σώσω, αλλά κάτι μέσα μου έλεγε πως έπρεπε να διαλέξω ένα από τα δύο.
Ή το ένα που φαινόταν να έχει τις περισσότερες πιθανότητες να ζήσει ή εκείνο που αιμορραγούσε ήδη, οπου δεν ήμουν σίγουρος αν θα τα έβγαζε πέρα ούτως ή άλλως.
Το δίλημμα.

Και φυσικά ξύπνησα πριν πάρω την απόφαση.

I wanna be evil!

Πόσοι από εσάς έχετε ακούσει από μικρό παιδί να είστε "καλό παιδί";
Πόσο συχνά ήταν πάρα πολύ γενική η εντολή αυτή για να συμπεριλάβει όλα τα ενδεχόμενα: "Να είσαι καλό παιδί εκεί που θα πας!";
Πόσες φορές ακούσατε πάνω από τον κεφάλι τη φωνή της μαμάς (συνήθως οι μάνες τα δημιουργούν αυτά τα κόμπλεξ) που έκρινε κάθε κίνηση και σας χτυπούσε τα δάχτυλα "τσατ!" όταν πηγαίνατε να κάνετε "κάτι κακό";
Ε;

Τις τελευταίες μέρες δεν ξέρω τι μ'έχει πιάσει (ή τι μ'έχει αφήσει) και το μάτι μου έχει πάρει μια τρελλή γυαλάδα.
Άρχισα λίγο να αναπροσδιορίζω τι ακριβώς είναι "καλό παιδί" και τι "κακό παιδί" (και τι "παιδί")...και νομίζω πως η δική μου βέρσιον απ'όλα αυτά μου κάθεται καλύτερα.

Ιδίως το ΚΑΚΟ ΠΑΙΔΙ με τρελλαίνει!!!
Κυρίως όταν βλέπω βλακεία μπροστά μου, δεν μπορώ να συγκρατηθώ καθόλου και βγάζω έναν εαυτό που αρχίζω να το ευχαριστιέμαι!
Μου κάνει τόσο καλό να μοιράζω σφαλιάρες, να βγάζω τη γλώσσα, να μουτζώνω, να βρίζω, να τους δουλεύω, να πετάω λάσπες, να λέω ψέματα, να γίνω τρελλό διαβολάκι, να γελάω μόνο με κάτι που θα μου φανεί αστείο και όχι εξ'αναγκαστικά, να λέω οχι και να σηκώνομαι να τους αφίνω να συνεχίσουν τη βλακεία τους.
Και καθώς φεύγω να σφυρίζω αυτό το τραγούδι...

Φιλία, έρωτας, αγάπη, sex

Τέσσερις λέξεις που μας αρέσει να ξεχωρίζουμε για να καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται.
Τέσσερις λέξεις που ορίζουν την ύπαρξή μας.
Άλλοτε υπερισχύει κάποιο από αυτά, άλλοτε μηδενίζεται και άλλοτε συνυπάρχουν όλα μαζί.
Το συναίσθημα που δημιουργείται από όλα μαζί είναι ένα.
Κι όταν πας να το ξεμπλέξεις για να δεις από τι απαρτίζεται, διαλύεται κι έχει χαθεί.