sweet dreams?

Επειδή είμαι έξυπνο παιδί και δεν πιστεύω σε ότι βλακεία γράψουν οι ονειροκρίτες αλλά σε ότι άλλη βλακεία μου πουν άλλοι...
όσοι κατά λάθος σκοντάψετε πάνω σ'αυτό το post, πείτε μου σας παρακαλώ το εξής:

ονειρεύτηκα σκατά πάνω στο κρεβάτι μου (μην περιμένετε διευκρινίσεις...σκατά είναι σκατά).

Στέλιο πρέπει να κλάψω;

breakfast horror

Είπα κι εγώ να κάνω πρωϊνή υγιεινή διατροφή και να φάω το μουσλάκι μου...πράγμα που ήθελα να κάνω εδώ και πααααρα πολύ καιρό...αλλά φυσικά πάντα το ξεχνούσα.
Είχε τόσο καιρό αυτή η επιθυμία που δεν πρόσεξα οτι η σακκούλα εκτός από τα μούσλι είχε γίνει άσυλο από πεταλουδίτσες και σκουλικάκια.
Τα βαφτίζω λοιπόν κι εγώ με το γάλα μου, μουλιάζουν, πάω να μαζέψω τη σακκούλα...κι εκεί τα πρόσεξα.
shit και μπλιαξ...τα πέταξα όλα μαζί...τη σακκούλα στα σκουπίδια και το μείγμα γάλα+ζωάκια (που το έπαιξαν Κλεοπάτρες που λούζονται στο γάλα) μέσα στη χέστρα για να τα φάνε τα ψαράκια του Θερμαϊκού.
Μπον ορέξ.

avgolemono sky

Κάπως έτσι ένιωσα βλέποντας έξω από το παράθυρο έναν ουρανό που μοιάζει με αυγολέμονο.
Καμία διαφάνεια, καμία σκιά.
Δεν γνωρίζεις αν έχει ξημερώσει.
Αναρωτιέσαι αν υπάρχει ήλιος πίσω από το στρώμα από σύννεφα και αν έχει σκοπό να φωτίσει λιιιιγο περισσότερο αυτή τη μουντάδα.

Μου έδωσε ιδέα τώρα...θα μαγειρέψω γιουβαρλάκια.
Με αυγολέμονο φυσικά.

get a life

το παρελθόν έχει περάσει,
οπότε γιατί να το σκέφτεσαι;
δεν πρόκειται ν'αλλάξει.

το μέλλον δεν θα φτάσει ποτέ,
πάντα θα υπάρχει μια μέρα που θ'ακολουθεί την προηγούμενη.
οπότε γιατί να σε ανησυχεί;
"μπορεί" να συμβεί..."μπορεί" και οχι.

αυτό που υπάρχει πραγματικά είναι το τώρα.
κι εσύ έχεις την επιλογή.

Spit it out

Would I lie to you?
Would I lie to you honey?
Now would I say something that wasn't true?
I'm asking you sugar
Would I lie to you?

My friends - know what's in store.
I won't be here anymore.
I've packed my bags
I've cleaned the floor.
Watch me walkin'.
Walkin' out the door.

(Believe me - I'll make it make it)

Tell you straight - no intervention.
To your face - no deception.
You're the biggest fake.
That much is true.
Had all I can take.
Now I'm leaving you

Cat dream dilemma

μετά από πολύ καιρό θυμόμουν όνειρο.
περίεργο όνειρο, αλλά περιέργως αποκαλυπτικό για μένα.

η συνταγή, όπως όλα τα όνειρά μου:
250 γρ. γεγονότα πραγματικά που συνδέονται χτυπώντας τα ελαφρά με
1500 γρ. "αυτά που μ'απασχολούν".

200 γρ. γεγονός 1:
το ψωρόγατό μου γέννησε τρία γατιά, από τα οποία το ένα μετά απο λίγες μέρες πέθανε και το έθαψα στον ακάλυπτο (αλλιώς που να βρεις μέσα στο κέντρο της Θεσ'νίκης ανοιχτό πράσινο...σε λίγο από το πολύ τσιμέντο ούτε τους πεθαμένους μας δεν θα μπορούμε να θάψουμε).
50 γρ. γεγονός 2:
χθές έκλεισα το ψωρόγατο κατά λάθος πίσω στον ακάλυπτο και δεν μπορούσε να φύγει απο πουθενά. νιαούριζε, το άκουσα, finito la musica.
1500 γρ. "αυτά που μ'απασχολούν":
ένας χωρισμός...έτσι απλά.

Παίρνουμε όλα τα παραπάνω, τα κοπανάμε στο μυαλό μου, το ταρακουνάμε καλά και το βάζουμε να κοιμηθεί σε όχι παραπάνω από 25 βαθμούς (φτάνει πια όλο το καλοκαίρι).

Το όνειρο λοιπόν:
Ξυπνάω δήθεν από νιαουρίσματα που ακούω μπροστά από το υπνοδωμάτιο όπου βρίσκεται ο ακάλυπτος.
Σηκώνομαι, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βλέπω δύο νεογέννητα γατιά (guess what, έμοιαζαν με αυτό που πέθανε).
Ψάχνω για τη γάτα, άφαντη η γάτα.
Παρατηρώντας τα γατιά βλέπω πως ενώ το ένα φαινόταν μια χαρά, το άλλο ήταν τραυματισμένο και πολύ αδύναμο.
Ήθελα να τα σώσω, αλλά κάτι μέσα μου έλεγε πως έπρεπε να διαλέξω ένα από τα δύο.
Ή το ένα που φαινόταν να έχει τις περισσότερες πιθανότητες να ζήσει ή εκείνο που αιμορραγούσε ήδη, οπου δεν ήμουν σίγουρος αν θα τα έβγαζε πέρα ούτως ή άλλως.
Το δίλημμα.

Και φυσικά ξύπνησα πριν πάρω την απόφαση.

I wanna be evil!

Πόσοι από εσάς έχετε ακούσει από μικρό παιδί να είστε "καλό παιδί";
Πόσο συχνά ήταν πάρα πολύ γενική η εντολή αυτή για να συμπεριλάβει όλα τα ενδεχόμενα: "Να είσαι καλό παιδί εκεί που θα πας!";
Πόσες φορές ακούσατε πάνω από τον κεφάλι τη φωνή της μαμάς (συνήθως οι μάνες τα δημιουργούν αυτά τα κόμπλεξ) που έκρινε κάθε κίνηση και σας χτυπούσε τα δάχτυλα "τσατ!" όταν πηγαίνατε να κάνετε "κάτι κακό";
Ε;

Τις τελευταίες μέρες δεν ξέρω τι μ'έχει πιάσει (ή τι μ'έχει αφήσει) και το μάτι μου έχει πάρει μια τρελλή γυαλάδα.
Άρχισα λίγο να αναπροσδιορίζω τι ακριβώς είναι "καλό παιδί" και τι "κακό παιδί" (και τι "παιδί")...και νομίζω πως η δική μου βέρσιον απ'όλα αυτά μου κάθεται καλύτερα.

Ιδίως το ΚΑΚΟ ΠΑΙΔΙ με τρελλαίνει!!!
Κυρίως όταν βλέπω βλακεία μπροστά μου, δεν μπορώ να συγκρατηθώ καθόλου και βγάζω έναν εαυτό που αρχίζω να το ευχαριστιέμαι!
Μου κάνει τόσο καλό να μοιράζω σφαλιάρες, να βγάζω τη γλώσσα, να μουτζώνω, να βρίζω, να τους δουλεύω, να πετάω λάσπες, να λέω ψέματα, να γίνω τρελλό διαβολάκι, να γελάω μόνο με κάτι που θα μου φανεί αστείο και όχι εξ'αναγκαστικά, να λέω οχι και να σηκώνομαι να τους αφίνω να συνεχίσουν τη βλακεία τους.
Και καθώς φεύγω να σφυρίζω αυτό το τραγούδι...

Φιλία, έρωτας, αγάπη, sex

Τέσσερις λέξεις που μας αρέσει να ξεχωρίζουμε για να καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται.
Τέσσερις λέξεις που ορίζουν την ύπαρξή μας.
Άλλοτε υπερισχύει κάποιο από αυτά, άλλοτε μηδενίζεται και άλλοτε συνυπάρχουν όλα μαζί.
Το συναίσθημα που δημιουργείται από όλα μαζί είναι ένα.
Κι όταν πας να το ξεμπλέξεις για να δεις από τι απαρτίζεται, διαλύεται κι έχει χαθεί.

Ήταν ένας γαϊδαρος, με μεγάλα...

Dear god...γκιβ μι στρεγκθ,
γιατί υπάρχουν κάτι περίεργες ημέρες.

Ξυπνάς με πολύ καλή διάθεση, βγαίνεις από το σπίτι, έχεις χαιρετήσει τη γειτόνισσα που μόλις πέθανε το σκυλάκι της (και κατά βάθος το χαίρεσαι επειδή ήταν σκατόσκυλο), τη σουπερμαρκετζού που της κάνεις τράκες και σου περιγράφει γι'αντάλλαγμα την ερωτική της ζωή...και...
...ξαφνικά κάτι σημβαίνει...
...και ΟΛΑ πηγαίνουν στραβά.

Ανακαλύπτεις πως έχεις χάσει:

1. ταυτότητα
2. δίπλωμα
3. πιστωτική κάρτα

Τηλέφωνα και ανασκαφές σε σπίτι, οικογένεια, φίλους, σχέση με άκαρπο αποτέλεσμα...άφαντα.
Από την προσπάθεια να σκεφτείς που μπορείς να τα έχεις παραχώσει να νομίζεις πως θα πάθεις εγκεφαλικό.

Έρχεται λοιπόν η ώρα και η στιγμή που παω για το δίπλωμα από το τμήμα συγκοινωνιών στη Θεσσαλονίκη που είναι τέρμα Θεού, αρχή Αλλάχ.
Μέσα να γίνεται τσίρκο με σάλτο μορτάλε...ο καλός καιρός του δημοσίου (δεν χρειάζεται περιγραφή...όλοι θα έχουν περάσει κάποια στιγμή της ζωής τους από τέτοιο θέαμα).

Φτάνω στο αρμόδιο γραφείο, όπου μια σιδηρά κυρία με καστανό μαλλί λάχανο κοπανάει στον πάγκο μια φωτοτυπία που έμοιαζε με τον χάρτη των πειρατών της καραϊβικής και ακολουθεί το εξής σκηνικό:

"Θα χρειαστείτε αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό" (χρατς, χρατς, χρατς, έκανε κύκλους με το στιλό γύρω από εκείνα που χρειάζονται)
Συνεχίζει: "Αυτό και αυτό οχι" (χρατς χρουτς, ένα τεράστιο Χ με το στιλό)
Κοιτάζω κι εγώ τα κυκλάκια μπας κι έχω απορίες...και όντως είχα...μια:
"Εμ, συγγνώμη...αυτό δεν το καταλαβαίνω...εδώ λέει "Φάκελλος με αφτιά"?!"
Με κοιτάει κοφτά: "Ναι"
"Πάλι δεν καταλαβαίνω...θέλετε να φέρω ένα φάκελλο αφτιά;"
Επιτέλους κατάλαβε την ερώτησή μου: "Δεν χρειάζεται να φέρετε...έχουμε και στο κυλικείο!"

Να τσιρίξω τώρα ή μετά;

Je suis, oh oui!

Πάω στο αστυνομικό τμήμα να παραλάβω την καινούργια μου ταυτότητα.
Στην είσοδο ένα μπατσάκι, γύρω στα 20, γυαλί Terminator να με κόβει από μακριά καθώς πλησίαζα.
Φτάνω δίπλα του, με κοιτάει και λέει συνωμοτικά: "Συνάδελφος;"
Εγώ σχεδόν αμέσως: "Όχι, ταυτότητα..."
"Στον πρώτο"
"Το ξέρω"
.
.
.
Καθώς ανέβαινα σκεφτόμουν πως να το πάρω τώρα αυτό.
Κοντό παντελόνι, σαγιονάρα, καπελάκι, σχεδόν ξυρισμένο μαλλί...γενικώς χύμα κατάσταση.
Μοιάζω με μπάτσο;

Ντιρ γκόντ...θα παω να κάνω ριζική πλαστική.