Pixelcitizen

Ouch...that really hurt!

2008-05-08T15:15:00.005+03:00

Ω, ναι...όλοι μας γερνάμε, απλά όλοι το έχουν τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι.
Απλά συμβαίνουν ορισμένες φορές πράγματα που μας το ξεκαθαρίζουν μια και καλή οτι ανήκουμε πλέον στο επόμενο κουτί ηλικιών (αυτά που γράφουν, 18-25, 25-35, 35+, κλπ).
Τι έγινε λοιπόν;
Πάω την ανηψιά μου (7 ετών) βόλτα με το αυτοκίνητο...αυτή δεμένη με ζώνη πίσω.
Αφού έβαλα μουσικούλα στο ράδιο και ξεκινήσαμε, μετά απο 5 λεπτά την ακούω από πίσω να ξεφυσάει βαριεστημένα και να λέει:
"Άντε ακόμααααα; Έχεις και χαζή μουσικήηηηηη!"
"Πες βρε πουλι'μ, τι μουσικούλα θέλεις να σου βάλω;"
"Κάτι να χορέψωωω"
Παίρνω κι εγω το πρώτο CD που ήταν πάνω πάνω...Madonna...(no comments please)...το βάζω παίζει...και την βλέπω να χτυπιέται η μικρή ελαφρώς.
Μετά από λίγο πάλι: "Ποιά είναι αυτή;"
εγώ σαστισμένος: "Η Madonna!"
και καταλαβαίνω οτι σκέφτεται και το επεξεργάζεται...και σκάει τη βόμβα:
"Η Madonna ζεί ακόμα ή έχει πεθάνει;"
.
.
.
πως δεν έφυγα από το δρόμο.

Lorem ipsum

2008-03-17T22:21:00.005+02:00

Πάντα είχα περίεργες ανυσηχίες.
Αναρωτιόμουν λοιπόν τις προάλλες τι διαβάζει ο κόσμος στην τουαλέτα. Είστε από εκείνους τους δύσκολους που ξεχνιούνται μ'ένα Άρλεκιν ή μήπως πρέπει να τρέχετε με το δάχτυλο ανάμεσα στις σελίδες, επειδή με το που θα καθήσετε θα είναι πάλι ώρα να ξανασηκωθείτε;
Εδώ λοιπόν έχω την ευκαιρία να βοηθήσω κι εγώ με τον τρόπο μου να ανοίξει η επιστήμη τα μάτια της μπροστά στο ζητούμενο παγκόσμιου ενδιαφέροντος.
Και όλα αυτά απλά μ'ένα πόλλ (δες δεξιά ----------->, κάπου θα το βρείς) όπου πατάς κάτι και ότι βγεί.
Θέλεις να συμμετάσχεις;
Αύριο μεθαύριο οι γονείς σου σα είναι περίφανοι για σένα αν το κάνεις.
Και αν το λινκο-στείλεις και σε 874659823 φίλους σου, μεθαύριο θα φτάσει σπίτι σου ένα πανέμορφο κουτί γιομάτο σκατά.

Πότε έρχεται η ώρα του μεγάλου "όχι";

2008-02-13T18:40:00.005+02:00

Έρχονται στιγμές που πρέπει να το λέμε, όσο δύσκολα και να μας βγαίνει.
Σχεδόν άγνωστη λέξη για μερικούς.
Όχι.
Πάνω σε τέτοια απόφαση, θυμήθηκα κάτι που διάβασα στην αυτοβιογραφία του Gore Vidal.
Περιέγραφε την μητέρα του ως σκληρή και bitchy γυναίκα που όμως του έμαθε πως είναι καλά τα πράγματα να τα βλέπεις κατάματα.
Είχε παντρευτεί (και χωρίσει) η μαμά 3 φορές και την ρώτησε ο Vidal γιατί δεν παντρευόταν και τέταρτη.
Γυρίζει η mom και του λέει απλά:
"Ο πρώτος μου ο άντρας είχε τρία αρχίδια. Ο δεύτερος δύο και ο τρίτος ένα...έμαθα λοιπόν να μην προκαλώ τη μοίρα μου."

με την ευχή της μάνας

2008-02-01T02:04:00.000+02:00

-Τηλέφωνο από μητέρα-

Μητέρα: "Παιδί μου πως πας από χρήματα;"
εγώ: "Χέσ'τα και ασ'τα, μάνα...σε λίγο θα κάνω και πιάτσα μπας και βγάλω κανένα φράγκο."
μητέρα: "Γιατί όχι; Και πιάτα να πλύνεις, και ποτήρια και πατώματα να σφουγγαρίσεις άμα χρειαστεί. Η δουλειά δεν είναι ντροπή."
εγώ: - - -
εγώ: "Μάνα...ΠΙΑΤΣΑ, όχι λάντζα!"
μητέρα: - - -
εγώ: "Τι έλεγες για τη ντροπή και τη δουλειά;"

ai lav griklis!!!

2008-01-31T20:16:00.000+02:00

afieromeno s'olus aftus pu menun moni tus...sinehia moni tus...toso poli...pu telika...vrikan ton tropo na pernane kala...akoma ke moni tus.

sweet dreams?

2008-01-31T19:38:00.000+02:00

Επειδή είμαι έξυπνο παιδί και δεν πιστεύω σε ότι βλακεία γράψουν οι ονειροκρίτες αλλά σε ότι άλλη βλακεία μου πουν άλλοι...
όσοι κατά λάθος σκοντάψετε πάνω σ'αυτό το post, πείτε μου σας παρακαλώ το εξής:

ονειρεύτηκα σκατά πάνω στο κρεβάτι μου (μην περιμένετε διευκρινίσεις...σκατά είναι σκατά).

Στέλιο πρέπει να κλάψω;

breakfast horror

2007-11-29T15:35:00.000+02:00

Είπα κι εγώ να κάνω πρωϊνή υγιεινή διατροφή και να φάω το μουσλάκι μου...πράγμα που ήθελα να κάνω εδώ και πααααρα πολύ καιρό...αλλά φυσικά πάντα το ξεχνούσα.
Είχε τόσο καιρό αυτή η επιθυμία που δεν πρόσεξα οτι η σακκούλα εκτός από τα μούσλι είχε γίνει άσυλο από πεταλουδίτσες και σκουλικάκια.
Τα βαφτίζω λοιπόν κι εγώ με το γάλα μου, μουλιάζουν, πάω να μαζέψω τη σακκούλα...κι εκεί τα πρόσεξα.
shit και μπλιαξ...τα πέταξα όλα μαζί...τη σακκούλα στα σκουπίδια και το μείγμα γάλα+ζωάκια (που το έπαιξαν Κλεοπάτρες που λούζονται στο γάλα) μέσα στη χέστρα για να τα φάνε τα ψαράκια του Θερμαϊκού.
Μπον ορέξ.

avgolemono sky

2007-11-29T11:59:00.000+02:00

Κάπως έτσι ένιωσα βλέποντας έξω από το παράθυρο έναν ουρανό που μοιάζει με αυγολέμονο.
Καμία διαφάνεια, καμία σκιά.
Δεν γνωρίζεις αν έχει ξημερώσει.
Αναρωτιέσαι αν υπάρχει ήλιος πίσω από το στρώμα από σύννεφα και αν έχει σκοπό να φωτίσει λιιιιγο περισσότερο αυτή τη μουντάδα.

Μου έδωσε ιδέα τώρα...θα μαγειρέψω γιουβαρλάκια.
Με αυγολέμονο φυσικά.

get a life

2007-10-17T09:23:00.000+03:00

το παρελθόν έχει περάσει,
οπότε γιατί να το σκέφτεσαι;
δεν πρόκειται ν'αλλάξει.

το μέλλον δεν θα φτάσει ποτέ,
πάντα θα υπάρχει μια μέρα που θ'ακολουθεί την προηγούμενη.
οπότε γιατί να σε ανησυχεί;
"μπορεί" να συμβεί..."μπορεί" και οχι.

αυτό που υπάρχει πραγματικά είναι το τώρα.
κι εσύ έχεις την επιλογή.

Spit it out

2007-10-14T21:55:00.000+03:00

Would I lie to you?
Would I lie to you honey?
Now would I say something that wasn't true?
I'm asking you sugar
Would I lie to you?

My friends - know what's in store.
I won't be here anymore.
I've packed my bags
I've cleaned the floor.
Watch me walkin'.
Walkin' out the door.

(Believe me - I'll make it make it)

Tell you straight - no intervention.
To your face - no deception.
You're the biggest fake.
That much is true.
Had all I can take.
Now I'm leaving you

Cat dream dilemma

2007-09-26T14:05:00.000+03:00

μετά από πολύ καιρό θυμόμουν όνειρο.
περίεργο όνειρο, αλλά περιέργως αποκαλυπτικό για μένα.

η συνταγή, όπως όλα τα όνειρά μου:
250 γρ. γεγονότα πραγματικά που συνδέονται χτυπώντας τα ελαφρά με
1500 γρ. "αυτά που μ'απασχολούν".

200 γρ. γεγονός 1:
το ψωρόγατό μου γέννησε τρία γατιά, από τα οποία το ένα μετά απο λίγες μέρες πέθανε και το έθαψα στον ακάλυπτο (αλλιώς που να βρεις μέσα στο κέντρο της Θεσ'νίκης ανοιχτό πράσινο...σε λίγο από το πολύ τσιμέντο ούτε τους πεθαμένους μας δεν θα μπορούμε να θάψουμε).
50 γρ. γεγονός 2:
χθές έκλεισα το ψωρόγατο κατά λάθος πίσω στον ακάλυπτο και δεν μπορούσε να φύγει απο πουθενά. νιαούριζε, το άκουσα, finito la musica.
1500 γρ. "αυτά που μ'απασχολούν":
ένας χωρισμός...έτσι απλά.

Παίρνουμε όλα τα παραπάνω, τα κοπανάμε στο μυαλό μου, το ταρακουνάμε καλά και το βάζουμε να κοιμηθεί σε όχι παραπάνω από 25 βαθμούς (φτάνει πια όλο το καλοκαίρι).

Το όνειρο λοιπόν:
Ξυπνάω δήθεν από νιαουρίσματα που ακούω μπροστά από το υπνοδωμάτιο όπου βρίσκεται ο ακάλυπτος.
Σηκώνομαι, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βλέπω δύο νεογέννητα γατιά (guess what, έμοιαζαν με αυτό που πέθανε).
Ψάχνω για τη γάτα, άφαντη η γάτα.
Παρατηρώντας τα γατιά βλέπω πως ενώ το ένα φαινόταν μια χαρά, το άλλο ήταν τραυματισμένο και πολύ αδύναμο.
Ήθελα να τα σώσω, αλλά κάτι μέσα μου έλεγε πως έπρεπε να διαλέξω ένα από τα δύο.
Ή το ένα που φαινόταν να έχει τις περισσότερες πιθανότητες να ζήσει ή εκείνο που αιμορραγούσε ήδη, οπου δεν ήμουν σίγουρος αν θα τα έβγαζε πέρα ούτως ή άλλως.
Το δίλημμα.

Και φυσικά ξύπνησα πριν πάρω την απόφαση.

I wanna be evil!

2007-09-21T18:58:00.000+03:00

Πόσοι από εσάς έχετε ακούσει από μικρό παιδί να είστε "καλό παιδί";
Πόσο συχνά ήταν πάρα πολύ γενική η εντολή αυτή για να συμπεριλάβει όλα τα ενδεχόμενα: "Να είσαι καλό παιδί εκεί που θα πας!";
Πόσες φορές ακούσατε πάνω από τον κεφάλι τη φωνή της μαμάς (συνήθως οι μάνες τα δημιουργούν αυτά τα κόμπλεξ) που έκρινε κάθε κίνηση και σας χτυπούσε τα δάχτυλα "τσατ!" όταν πηγαίνατε να κάνετε "κάτι κακό";
Ε;

Τις τελευταίες μέρες δεν ξέρω τι μ'έχει πιάσει (ή τι μ'έχει αφήσει) και το μάτι μου έχει πάρει μια τρελλή γυαλάδα.
Άρχισα λίγο να αναπροσδιορίζω τι ακριβώς είναι "καλό παιδί" και τι "κακό παιδί" (και τι "παιδί")...και νομίζω πως η δική μου βέρσιον απ'όλα αυτά μου κάθεται καλύτερα.

Ιδίως το ΚΑΚΟ ΠΑΙΔΙ με τρελλαίνει!!!
Κυρίως όταν βλέπω βλακεία μπροστά μου, δεν μπορώ να συγκρατηθώ καθόλου και βγάζω έναν εαυτό που αρχίζω να το ευχαριστιέμαι!
Μου κάνει τόσο καλό να μοιράζω σφαλιάρες, να βγάζω τη γλώσσα, να μουτζώνω, να βρίζω, να τους δουλεύω, να πετάω λάσπες, να λέω ψέματα, να γίνω τρελλό διαβολάκι, να γελάω μόνο με κάτι που θα μου φανεί αστείο και όχι εξ'αναγκαστικά, να λέω οχι και να σηκώνομαι να τους αφίνω να συνεχίσουν τη βλακεία τους.
Και καθώς φεύγω να σφυρίζω αυτό το τραγούδι...

Φιλία, έρωτας, αγάπη, sex

2007-09-05T18:09:00.000+03:00

Τέσσερις λέξεις που μας αρέσει να ξεχωρίζουμε για να καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται.
Τέσσερις λέξεις που ορίζουν την ύπαρξή μας.
Άλλοτε υπερισχύει κάποιο από αυτά, άλλοτε μηδενίζεται και άλλοτε συνυπάρχουν όλα μαζί.
Το συναίσθημα που δημιουργείται από όλα μαζί είναι ένα.
Κι όταν πας να το ξεμπλέξεις για να δεις από τι απαρτίζεται, διαλύεται κι έχει χαθεί.

Ήταν ένας γαϊδαρος, με μεγάλα...

2007-08-30T15:43:00.000+03:00

Dear god...γκιβ μι στρεγκθ,
γιατί υπάρχουν κάτι περίεργες ημέρες.

Ξυπνάς με πολύ καλή διάθεση, βγαίνεις από το σπίτι, έχεις χαιρετήσει τη γειτόνισσα που μόλις πέθανε το σκυλάκι της (και κατά βάθος το χαίρεσαι επειδή ήταν σκατόσκυλο), τη σουπερμαρκετζού που της κάνεις τράκες και σου περιγράφει γι'αντάλλαγμα την ερωτική της ζωή...και...
...ξαφνικά κάτι σημβαίνει...
...και ΟΛΑ πηγαίνουν στραβά.

Ανακαλύπτεις πως έχεις χάσει:

ταυτότητα
δίπλωμα
πιστωτική κάρτα

Τηλέφωνα και ανασκαφές σε σπίτι, οικογένεια, φίλους, σχέση με άκαρπο αποτέλεσμα...άφαντα.
Από την προσπάθεια να σκεφτείς που μπορείς να τα έχεις παραχώσει να νομίζεις πως θα πάθεις εγκεφαλικό.

Έρχεται λοιπόν η ώρα και η στιγμή που παω για το δίπλωμα από το τμήμα συγκοινωνιών στη Θεσσαλονίκη που είναι τέρμα Θεού, αρχή Αλλάχ.
Μέσα να γίνεται τσίρκο με σάλτο μορτάλε...ο καλός καιρός του δημοσίου (δεν χρειάζεται περιγραφή...όλοι θα έχουν περάσει κάποια στιγμή της ζωής τους από τέτοιο θέαμα).

Φτάνω στο αρμόδιο γραφείο, όπου μια σιδηρά κυρία με καστανό μαλλί λάχανο κοπανάει στον πάγκο μια φωτοτυπία που έμοιαζε με τον χάρτη των πειρατών της καραϊβικής και ακολουθεί το εξής σκηνικό:

"Θα χρειαστείτε αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό" (χρατς, χρατς, χρατς, έκανε κύκλους με το στιλό γύρω από εκείνα που χρειάζονται)
Συνεχίζει: "Αυτό και αυτό οχι" (χρατς χρουτς, ένα τεράστιο Χ με το στιλό)
Κοιτάζω κι εγώ τα κυκλάκια μπας κι έχω απορίες...και όντως είχα...μια:
"Εμ, συγγνώμη...αυτό δεν το καταλαβαίνω...εδώ λέει "Φάκελλος με αφτιά"?!"
Με κοιτάει κοφτά: "Ναι"
"Πάλι δεν καταλαβαίνω...θέλετε να φέρω ένα φάκελλο αφτιά;"
Επιτέλους κατάλαβε την ερώτησή μου: "Δεν χρειάζεται να φέρετε...έχουμε και στο κυλικείο!"

Να τσιρίξω τώρα ή μετά;

Je suis, oh oui!

2007-08-30T14:38:00.000+03:00

Πάω στο αστυνομικό τμήμα να παραλάβω την καινούργια μου ταυτότητα.
Στην είσοδο ένα μπατσάκι, γύρω στα 20, γυαλί Terminator να με κόβει από μακριά καθώς πλησίαζα.
Φτάνω δίπλα του, με κοιτάει και λέει συνωμοτικά: "Συνάδελφος;"
Εγώ σχεδόν αμέσως: "Όχι, ταυτότητα..."
"Στον πρώτο"
"Το ξέρω"
.
.
.
Καθώς ανέβαινα σκεφτόμουν πως να το πάρω τώρα αυτό.
Κοντό παντελόνι, σαγιονάρα, καπελάκι, σχεδόν ξυρισμένο μαλλί...γενικώς χύμα κατάσταση.
Μοιάζω με μπάτσο;

Ντιρ γκόντ...θα παω να κάνω ριζική πλαστική.

Harry Potter 4ever!

2007-08-28T18:25:00.000+03:00

Dear επόμενε προθυπουργέ,

μόλις βγεις σ'εκείνο το μπαλκόνι απ'όπου θα μας χαιρετήσεις γι'άλλη μια φορά, να ξέρεις το εξής:

Θα βρίσκομαι εκεί πάνω στο μπαλκόνι κι εγώ και θα φοράω το μαγικό μανδύα του Harry Potter που θα με κάνει αόρατο.

Θα έρθω ακριβώς μπροστά σου και θα σε κοιτάω κατάματα μπας και μπορέσω να καταλάβω τι σκέφτεσαι.
Αν περνάει καθόλου από το μυαλό σου τι ζόρι τραβάει ο λαός που σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις κάτι για το καλό του.
Αν νιώθεις έστω και μια μικρή αμφιβολία για το τι βοήθεια μπορείς να προσφέρεις.
Αν φοβάσαι για το πόσο μπορούμε ν'αντέξουμε, γιατί έχουμε κουραστεί ν'ακούμε τις ίδιες βλακείες ξανά και ξανά.
Αν συμβαίνει έστω και ένα από αυτά, θα σημαίνει οτι έχω να κάνω με άνθρωπο.

Αν ξαναδώ όμως αυτό το ηλίθιο χαμόγελο στο πρόσωπό σου, να είσαι σίγουρος πως θα φας μια σφαλιάρα...που δεν θα ξέρεις από που σου ήρθε.

24.08

2007-08-27T20:31:00.000+03:00

Τα γενέθλια μου πάλι.
Επίσης φέτος μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που βρήκαν την Ελλάδα.
Η κυβέρνηση πάλι ν'αποδεικνύει οτι αδυναμεί να οργανώσει και να συντονίσει βοήθεια.
Στο κερί που έσβησα ευχήθηκα το μοναδικό που ίσως να μπορέσει να σταματήσει αυτή τη φρίκη:

Ψήφο γιόκ!

2007-08-27T19:48:00.000+03:00

Άλλο να μας κοροϊδεύουν καθημερινώς και να δεχόμαστε την κατάσταση, τρώγοντας σκατά με το κουτάλι και άλλο να μας αφήνουν να καούμε ζωντανοί.
Τι θα γινόταν αν δεν πήγαινε κανείς να ψηφίσει;
ΚΑΝΕΙΣ!

Ελλάδα δεν είναι αυτοί που λένε ότι μας κυβερνούν και γίνονται αυτά που γίνονται...Ελλάδα είμαστε εμείς.

Brain damage?

2007-08-23T12:49:00.000+03:00

Χάρη στην alienlover έπεσα πάνω στο test "Are You Right or Left Brained?" και μου ήρθε λίγο ταράκουλο όταν είδα ότι το αριστερό μου εγκεφαλικό ημισφαίριο κατά 65% υπολειτουργεί...μέχρι που διάβασα τα αποτελέσματα...

You Are 35% Left Brained, 65% Right Brained

The left side of your brain controls verbal ability, attention to detail, and reasoning.
Left brained people are good at communication and persuading others.
If you're left brained, you are likely good at math and logic.
Your left brain prefers dogs, reading, and quiet.

The right side of your brain is all about creativity and flexibility.
Daring and intuitive, right brained people see the world in their unique way.
If you're right brained, you likely have a talent for creative writing and art.
Your right brain prefers day dreaming, philosophy, and sports.

Are You Right or Left Brained?

Φλάααατς!

2007-08-22T19:56:00.000+03:00

Dear God,

το ξέρω πως με τις κουτσουκέλες που κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε, το γαμήσαμε το κλίμα.
Είναι unpisteftable, αλλά το καταφέραμε και αυτό.
Δε σου έχω ζητήσει ποτέ κάτι και συμφωνώ στο να πληρώσω γι'αυτη την αμαρτία μου...αλλά πριν κλείσει η γραμμή σε παρακαλώ για ένα πράγμα μόνο:

δεν γίνεται, όποτε υποφέρω από την αφόρητη ζέστη, εν ώρα δουλειάς, έξω στους δρόμους, όταν ανεβαίνω σπίτι ή είμαι πάνω στην πίστα, να εμφανίζεται από το πουθενά ένα μαγικό σχοινάκι, το οποίο θα τραβάω και...
ΦΛΑΑΑΑΑΑΤΣ
να με κάνει λούτσα πατόκορφα μ'ένα κρύο κύμα νερού;

Το θέλω πολύ!

Να, κάτι σαν αυτό θα ήθελα να γίνεται την ώρα που χορεύω και παρουσιάζω το νέο μου πρόγραμμα στην πελατεία μου:

Η μηχανή του χρόνου

2007-08-11T22:19:00.000+03:00

Από όλα αυτά που λένε πως θα φτιάξουν στο μέλλον, για εκείνο που περιμένω περισσότερο απ'όλα, είναι η μηχανή του χρόνου.

Παράδειγμα:
Όποτε πονάς, αν έχεις πονέσει ποτέ, ξέρεις οτι ο χρόνος θα βοηθήσει σαν ένα Panadol extra.
Απλά πατάς το κουμπάκι του μέλλοντος και...τσούπ!

Ερώτηση 1:
Σε τι βοηθάει ο πόνος;

Ερώτηση 2:
Θα χρησιμοποιούσες εσύ ποτέ τη μηχανή του χρόνου;

I heart Blue Sky Studios

2007-08-11T20:22:00.000+03:00

aka οι δημιουργοί των "Ice age 1&2" και "Robots"...
οι περισσότεροι τους γνωρίσαμε από εκεί.
Στην πραγματικότητα έγιναν γνωστοί το '99 από το Oscar που πήραν για το "Bunny", ένα animation μικρού μήκους (μουσική συν-έγραψε ο Tom Waits!).
Είναι αριστούργημα...

Δε πλάνετ οφ δε σόκς

2007-08-08T03:10:00.000+03:00

Πλένω τα ρουχαλάκια μου όμορφα κι ωραία...τα απλώνω...τα μαζεύω..........και προσέχω πως ορισμένες κάλτσες έχουν χάσει στην πορεία το ταίρι τους.
Ξανακοιτάζω στο καλάθι με τα υπόλοιπα άπλυτα, μπας και ξεχάστηκαν εκεί...αλλά τίποτα.
Μην έχοντας χρόνο για περεταίρω έρευνες τις βάζω κι εγώ ξεχωριστά σε μια γωνιά ενός συρταριού, περιμένοντας να εμφανιστούν αργά η γρήγορα τα “έτερον ήμιση”.
Ορισμένες φορές όντως συμβαίνει και ξανασμίγουν.
Ορισμένες φορές πάλι όχι...
και μένουν αυτές μόνες τους μέσα στη γωνιά τους να τις ακούω να κουτσομπολεύουν για το οτι βρήκαν επιτέλους την ησυχία τους, μιας και βγήκαν πρόωρα σε σύνταξη...κι εγώ μένω με την απορία, αφού μετά από καιρό έχω δημιουργήσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο club των χωρισμένων καλτσών.
Kάτι “περίεργο” πρέπει να συμβαίνει μέσα στο πλυντήριο.
Κάτι, που να μην το έχουν ανακαλύψει ακόμη ούτε οι μεγάλοι και τρανοί Έλληνες επιστήμονες που άφησαν την Ελλάδα για να τους υποδεχτούν τα MIT, NASA, CERN, Google(?) κλπ.
Κάτι, που να έχει να κάνει με τις δεξιόστροφες και αριστερόστροφες σβούρες και τα ταρακουνήματα του πλυντηρίου, την κυρά Θοδώρα του ισογείου που έβαλε το σεσουάρ στο τρία κι έπεσε πάλι ο κεντρικός της οικοδομής και το μαγνητικό πεδίο της Γης.
Κάτι!
Πρέπει να δημιουργείται μια μικρή μαύρη τρυπίτσα, τόσο μικρή, που ίσα ίσα να ρουφάει την κάλτσα σε μια άλλη διάσταση, σε διαφορετικό πλανήτη.
Σ'έναν πλανήτη, οπου καταλήγουν όλες οι χαμένες κάλτσες του κόσμου και όπου θα συνεχίσουν το υπόλοιπο της καλτσοζωής τους μέχρι που να τους φύγει και ο τελευταίος πόντος και να μην μπορούν πια να σταθούν όρθιες από τις πολλές τρύπες.

Λέω χαζομάρες;
ο.κ.: πες μου εσύ μια δικιά σου εξήγηση...που διάολο πάνε οι κάλτσες;

Χαίρομαι που υπάρχει η Pixar

2007-08-06T18:51:00.000+03:00

και μου δίνει διαμάντια σαν αυτό, που όσες φορές και να το δω, δε με κουράζει:

...ιδίως το γέλιο στο τέλος :-)

Ψάχνοντας για σφαλιάρες...

2007-08-06T18:29:00.001+03:00

...που θα με κάνουν να συνέλθω και να ξυπνήσω, έπεσα πάνω σ'αυτό:

Από τις αγαπημένες μου ταινίες "το 5ο στοιχείο"...ήταν που ήταν μια τρανσιά...ξαφνιάστικα ευχάριστα όμως από την έξστρα ένταση που πρόσθεσαν στο editing.

Μπορεί ακόμα και οι καουμπόισσες να μελαγχολούν...

2007-08-05T11:20:00.000+03:00

..τους περνάει όμως γρήγορα όταν βλέπουν αυτό το θέαμα.

Γκαντεμιά

2007-08-04T12:21:00.000+03:00

Έλεγα πως με το που θα αποκτήσω ποτέ αυτοκίνητο θα ξεσκιστώ να πηγαίνω στα μαγαζιά εκείνα που είναι προσβάσιμα μόνο για τους προνομιούχους από ιδιωτικά ι.χ.
π.χ. Praktiker, Lidl, Media Markt, Ikea, Mikea, Sikea και όλο το κακό συναπάντημα.
Λίγες μέρες πριν πάρω τα κλειδιά στο χέρι καίγεται το Praktiker!
Shit!
Από περιέργεια πήγα στο site της εταιρείας για να διαβάσω στα "νέα" τους σχετική ανακοίνωση, τύπου "τι κακό που μας βρήκε, έχασαν τη δουλειά τους πόσοι εργαζόμενοι, λαλαλα...": τίποτα!
Το μοναδικό που βρήκα ήταν η παραπάνω παράγραφος (βλέπε φωτό) στην κατηγορία "καταστήματα".

Social networking

2007-08-02T09:07:00.000+03:00

Myspace, Facebook, hi5...και όλο το κακό συναπάντημα.
Σελίδες, όπου "γνωρίζεσαι" με χιλιάδες κόσμο, τους κάνεις φίλους, όσους περισσότερους, τόσο το καλύτερο, προσθέτεις βίντεο στην κακοσχεδιασμένη σου σελίδα και επίσης και μουσική (που τρομάζει τους επισκέπτες σου, αν δεν το προσέξουν), φωτογραφίες από την "σοκολατένια" σου πλευρά...και μετά;
τι να πω:
"GET A LIFE?"

p.s.: είμαι γραμμένος σχεδόν σε όλα τα παραπάνω, με "φίλους" στο ρεπερτόριό μου αλλά ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω το σκοπό τους

Queen Elizabeth

2007-08-01T23:38:00.001+03:00

Queen Elizabeth
Originally uploaded by yanni.

Τα καταφέραμε...
έβαλα σκοπό να τη βοηθήσω όσο μπορώ.
Την τάιζα, μοίρασα τα μικρά της, της έκανα στείρωση, την καθάρισα από παράσιτα και την άφησα ελεύθερη να κάνει οτι γουστάρει.
Εσύ;
Πόσο μπορείς να βοηθήσεις τα αδέσποτα;

Με αρέσει...

2007-07-29T05:39:00.000+03:00

...αχ, πόσο με αρέσει.
Τελικά, οι πιο καλές ιδέες είναι οι "απλές" ιδέες.
Ποια ήταν η ιδέα: "Τι κάνεις αυτή τη στιγμή;"

ώρα για διακοπές

2007-07-29T05:30:00.001+03:00

jonathan is back
Originally uploaded by yanni.

ή: τέτοια ώρα, τέτοια λόγια

Το κρυφό της μυστικό

2007-04-24T11:17:00.000+03:00

Μου είπε να της χαλάσω το κέφι.
Είμαι πολύ κακός σ'αυτό.
Οπότε έμαθα κι εγώ το πιο κρυφό μυστικό της και είπα οτι θα το ανακοινώσω στο blog για να το μάθει όλος ο κόσμος:
"Έχει τρύπια κάλτσα!!!" (Αλλά κανείς δεν το ξέρει επειδή φοράει κλειστό παπούτσι)

Νούμερο 8!

2007-02-02T15:21:00.001+02:00

wow!
Originally uploaded by yanni.

Δεν μου λέτε; Ξέρετε ο σύντροφός σας σε ποιο νούμερο του κινητού του σας έχει αποθηκευμένους για να μπορεί με ένα πάτημα, τσακ, να σας καλέσει;
Τι; Δεν το έχει κάνει καν;
Σαν τους κοινούς θνητούς σας ψάχνει από την ατζέντα;

Πάντως εσείς που είστε καταχωρημένοι, μην νομίζετε οτι είστε τυχεροί. Ρωτήστε πρώτα…και αν δεν είστε στο κουμπί με το νούμερο “1″, νομίζω οτι χωράει καυγά.

Εγώ τον έκανα τον καυγά και ακόμα να το ξεπεράσω ότι είμαι στο νούμερο “8″!
Κι εγώ το βόδι τον είχα στο “1″…καλά να πάθω.

Smile...you're at your dentist

2007-01-25T09:46:00.001+02:00

Sign of the times
Originally uploaded by yanni.

Δεν ξέρω για εσάς και ορισμένοι μπορεί και να με πουν μαζόχα...αλλά καραγουστάρω να πηγαίνω στον οδοντίατρο.

Ενώ ορισμένοι λυποθυμούν μόνο στο άκουσμα του ονόματος εγώ τη βρίσκω να στρώνομαι στο καθισματάκι και ν'ανοίγω διάπλατα τη στοματάρα μου.
Συνήθως χρειάζεται να γίνει μόνο καθαρισμός, οπότε σμιλεύονται και γίνονται πιο λευκά απ'ότι ήταν πριν.
Και προσέχω οτι χαμογελάω περισσότερο, μόνο και μόνο για να τα δείχνω τώρα που είναι καθαρά. Ιδίως το σαγόνι το προβάλλω για να φανούν τα κάτω δόντια που παίρνουν με τον καιρό μια απόχρωση που ίσως να τη βλέπω μόνο εγώ (αλλά δε τη γουστάρω καθόλου).
Οπότε με το που καθαρίζουν, βγαίνω από το ιατρείο στο δρόμο, χαμογελάω με το σαγόνι να προεξέχει και τα χείλη τραβηγμένα (για να φανούν ακόμα περισσότερο τα και-γαμώ-καθαρά-δόντια).

Τώρα γιατί το γράφω αυτό το post;
Μα, για να είμαι καλυμμένος και να προειδοποιήσω τον κόσμο σε περίπτωση που με πετύχει κανείς στο δρόμο και με δει έτσι.
Γιατί όσο το σκεφτόμουν χθές και να χαιρόμουν για το αποτέλεσμα...το θέαμα της τρελλής χαράς ίσως να ήταν λίγο φρίκη:
χαμόγελο μέχρι τ'αφτιά, χείλη τραβηγμένα περισσότερο από το κανονικό, σαγόνι σε προεξοχή σαν μπαλκόνι και δόντια αστραφτερά να γυαλίζουν...άπαπα.

Σε ποιο ράφι είσαι;

2007-01-04T20:28:00.001+02:00

i wish u...
Originally uploaded by yanni.

Αναρωτιόμουν αν η σημερινή μου ερωτική ζωή γυριζόταν σε τσόντα...πως θα την έλεγαν;
Και σε ποια κατηγορία ραφιού θα έμπαινε;
Η δική σας;

Good bye summer

2006-10-19T09:43:00.000+03:00

Good bye summer
Originally uploaded by yanni.

Εκεί που μόλις είχε έρθει το καλοκαίρι...με προσπέρασε...και δεν έβγαλε ούτε φλας.

Καλό καλοκαίρι λοιπόν

2006-06-07T11:38:00.000+03:00

Άραγε ξέρει;

2006-05-30T15:05:00.000+03:00

Η προσπάθεια ενός ανθρώπου να αγγίξει κάποιον άλλον.
Διάσπαρτη στο δρόμο.
Ο κόσμος την προσπερνούσε.
Μόνο εγώ το πρόσεξα;

Με το δεξί!

2006-05-30T14:04:00.000+03:00

Θεσσαλονίκη, Αγίου Δημητρίου, ώρα μεσημέρι.

Ένα απο τα πεζοδρόμια που πλακοστρώθηκαν και διαφημίζονται απο το νυν δήμαρχο του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Πλακίδια σε διάφορα υλικά και χρώματα, γύρω από δεντράκια (α, ναι...κι αυτά διαφημίζονται).
Επίσης ειδικά πλακίδια για άτομα με ειδικές ανάγκες, όπου μόνο με την αφή μπορεί να καταλάβει ο πεζός πότε βρίσκεται σε διασταύρωση, πότε έχει δίπλα του φανάρια για να περάσει το δρόμο κλπ.
Θα περνάει άφοβα ο τυφλός απο εδώ για τη δουλειά του τώρα. Και η γυναίκα με την αναπηρική καρέκλα. Και όποιος μεταφέρει παιδί με καρότσι. Και τα παιδιά που γυρίζουν απ'το σχολείο.
Εσύ πάλι που δεν είσαι ένα απο τα παραπάνω, κάτσε και θαύμασε το αριστούργημα.
Από το δρόμο βέβαια, γιατί στο πεζοδρόμιο δε χωράς.

Για όσους είχαν την απορία

2006-05-30T13:56:00.000+03:00

όταν έχεις μάθει να πετάς

2006-03-15T17:36:00.000+02:00

looking back
Originally uploaded by yanni.

είναι δύσκολο να ξαναπερπατήσεις

Ανανέωση

2006-03-15T09:03:00.001+02:00

nonames7
Originally uploaded by yanni.

Δεν λέει να καταστρέφει κανείς την υγεία πάνω στην καρέκλα τόσες ώρες.
Οπότε πήρα επιτέλους την απόφαση και γράφτηκα σε γυμναστήριο.
Μετά από δυο συνεχόμενες επισκέψεις στο ναό της σωματικής ανανέωσης ανακάλυψα οτι ταυτίζεται με το ναό του πόνου.
Επίσης ανακάλυψα κόκκαλα εκεί που νόμιζα πως δεν υπήρχε πριν τίποτα.
Τώρα δεν με πονάει πια η μέση.
Τώρα με πονάει όλο το σώμα.

Παίζοντας...

2006-03-12T22:25:00.000+02:00

light touch
Originally uploaded by yanni.

...άγγιξα το φως

Όνειρα

2006-03-12T20:38:00.000+02:00

dreams
Originally uploaded by yanni.

Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτά για να μας "ξυπνάνε".
Τελικά το υποσυνείδητο είναι σαν το λάδι...είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θ'ανέβει στην επιφάνεια.

Σκάσε και κολύμπα

2005-12-18T18:44:00.000+02:00

The big bang
Originally uploaded by yanni.

Μια φράση που θα ήθελα να την καταγράψω στο blog
(...έτσι για να την θυμάμαι...μπορεί αύριο να ξεχαστώ πάλι και να πιπιλίζω την ίδια καραμέλα)

Εδώ και μισό χρόνο είμουν χωρίς δουλειά.
Αγαπώ πραγματικά αυτό που ξέρω να κάνω (δεν έχει σημασία τι) κι επέμενα μέσα σ'αυτό το εξάμηνο να βρω μια δουλειά πάνω σ'αυτό.
Δεν έψαξα όμως κάτι άλλο.
Ίσως επειδή φοβόμουν ότι δεν θα τα καταφέρω σε κάτι που δεν είχα δουλέψει ποτέ πριν.
Εκείνο που δεν είχα μάθει τόσα χρόνια είναι το πόσα μαθαίνεις πάντα από την επικοινωνία με κόσμο. Και δεν μιλάω για κόσμο της επιλογής μας: όσο πιο άσχετος, τόσο το καλύτερο.
Τα σκάτωνα όταν είχα να κάνω με ξένο κόσμο κι έλεγα από μέσα μου: "Μπα...μ'αυτό το άτομο δεν πρόκειται να συνεννοηθώ ούτε με σφαίρες."
Και αφού είχα την επιλογή, διάλεγα πάντα τον εύκολο δρόμο: την φυγή.
Δεν έδινα ευκαιρία.
Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι δεν θα αποτύχω από δικό μου λάθος.
Έτσι απλά και τόσο εγωϊστικά.
Μάλλον αυτό θα ήταν.
Η "μη-κίνηση" είναι όμως καταδικασμένη σε αποτυχία.

Anyway...
μου δόθηκε πρόσφατα η ευκαιρία να δουλέψω πάνω στο αντικείμενό μου.
Ο πελάτης όμως προβληματικός κι έτσι με ρώτησαν αν γίνεται να πάω στο Λονδίνο να τον βρώ.
Μούδιασα για λίγο.
Ο πιο μεγάλος τους πελάτης.
Πάρα πολλά φράγκα.
Τεράστια δουλειά.
Και μόνος μου.
Ενώ σε κανονικές περιπτώσεις στην δυσκολία θα κώλωνα...είπα να δώσω ευκαιρία.
Δημιούργησα ένα γενάτι απέναντι σε άλλη μια "απραξία" από πλευρά μου, που μου ερχόταν να χαστουκίζομαι ώρες-ώρες όταν πήγαινε να με πιάσει η κλάψα στο Λονδίνο, έτσι έξω από τα νερά μου με άγνωστο κόσμο γύρω μου.
Όσο πιο άσχετος, λοιπόν, τόσο το καλύτερο.
Θα καταφέρω τον άσχετο να τον κάνω "σχετικό" στην πορεία;

Και τα πήγα καλά.
Παρ'όλο που τα αγγλικά μου ήταν σκατά για τέτοιου είδους δουλειές και συζητήσεις, τους έδωσα να καταλάβουν με τον τρόπο μου, οτι γνωρίζω αυτό που κάνω.
Τι είχα να χάσω αν προσπαθούσα έστω, αντί να φοβηθώ και να το σκάσω;
Τουλάχιστον θα είχα αποτύχει στην προσπάθεια επάνω, ενώ με την αποχώρηση θα ήταν δεδομένη η αποτυχία.
Αυτό θέλω να θυμάμαι απ'όλη αυτή την ιστορία:
Οτι έμαθα να κολυμπάω εκεί που πήγαινα μόνο μέχρι το σημείο όπου "πάτωνα" στα ρηχά.
Στα βαθιά όμως είναι τα νόστιμα ψαράκια.
Και για όσους έβγαλαν κάποιο νόημα μέσα σ'όλο αυτό το κατεβατό:
"Σκάστε και κολυμπήστε και αναγκάστε καθημερινώς να επικοινωνήσετε με όσο πιο άσχετο (από εσάς) κόσμο μπορείτε. Ποτέ δεν ξέρετε τι θα μάθετε για τις δυνατότητές σας."

Go west

2005-12-05T00:36:00.000+02:00

Shadow on the wall
Originally uploaded by yanni.

Άλλοι έχουν να πουν taxi-stories.
Εγώ έχω να πω Κtel-stories.

Σ'ένα ταξίδι Αθήνα-Θεσνίκη.
Ο οδηγός του λεωφορείου πήρε και την 5-χρονη κόρη του μαζί.
Λαλίστατο κοριτσάκι.
Με καρφιά στον κώλο.
Εννοείται οτι ήταν περίεργο.
Περνούσε από όλους κι έπαιρνε συνεντεύξεις.

-Εσένα πώς σε λένε;
-Που μένεις;
-κλπ

Περνούσαν όλοι το τέστ, αλλά προχωρώντας το κοριτσάκι φτάνει σε μια κυρία που έκανε την δύσκολη.
-Πως σε λένε εσένα;
-Δεν σου λέω. η απάντηση
-Έλα πεεες, πως σε λένεεε;
Οι Οκτάβες της φωνής του κοριτσιού ν'ανεβοκατεβαίνου.
-Μάντεψε! του προτείνει του παιδιού το οποίο ανταποκρίνεται αμέσως
-Μαρία
-Όχι
-Ελένη
-Όχι
-Αναστασία
-Όχι
και πάει λέγοντας, όλο το λεωφορείο ν'αναρωτιέται από μόνο του εντωμεταξύ πως να λένε άραγε την μαλακισμένη.
Τελικά είχε λίγη συμπόνια με το κοριτσάκι και του λέει:
-Θα σου πω από ποιο γράμμα ξεκινάει το όνομά μου. Ξεκινάει από "Γάμμα".
Και η απάντηση του παιδιού σαν πιστολιά:
-Γαμιόλα!

Όλο το λεωφορείο έχει σκάσει στο γέλιο.
Η "κυρία δύσκολη"...ν'ανοίξει η γή να την καταπιεί.
Ο οδηγός που άκουσε την κόρη του να θριαμβεύει, επίσης.
Το κοριτσάκι έλαμπε που βρήκε επιτέλους το όνομα της μαλακισμένης.

Το μισητό μου τη-σέρτ

2005-11-04T17:45:00.000+02:00

t shirt
Originally uploaded by yanni.

Μισώ το σιδέρωμα.
Το μισώ τόσο πολύ όσο τίποτ'άλλο στη ζωή μου.
Έχουν μαζευτεί 3 πλυντήρια στην καρέκλα αλλά ακόμα το μισώ.
Καμιά μέρα θα με βρούν πλακωμένο από ένα βουνό ασιδέρωτα απ'όπου θα προεξέχουν μόνο τα χέρια και τα πόδια.
Περνάω από την καρέκλα με τη στοίβα ρούχα και της βγάζω τη γλώσσα.
Μισώ το σιδέρωμα.

Et vous, madame?

2005-11-03T15:24:00.000+02:00

Generations in motion
Originally uploaded by yanni.

Ευτυχώς δεν έχω μιζεριάσει τόσο ώστε να μην προσέχω τι γίνεται γύρω μου.
Στο αστικό λεωφορείο. Μια από εκείνες τις γραμμές που γίνονται πάντα πίττα στον κόσμο.
Μπαίνει μια γυναίκα με κοριτσάκι 4-5 ετών και τις παραχωρώ τη θέση μου. Η γυναίκα μ'ευχαριστεί με μάτια κουρασμένα και γεμάτα ευγνωμοσύνη και παίρνει το κοριτσάκι αγκαλιά. Αυτό περιεργαζόταν τα πάντα σε 360 μοίρες:
Την ηλικιωμένη γυναίκα στη θέση πίσω από τη μάνα της, τα πλεχτά κοτσιδάκια της μαύρης γυναίκας που καθόταν μπροστά τους (μάλιστα τα έπιασε λίγο, χωρίς να το καταλάβει), τον κόσμο που στέκονταν δίπλα τους, εμένα που την κοιτούσα και βεβαίως τα πάντα που γινόταν έξω από το παράθυρο.
Κάποια στιγμή σταματάει το λεωφορείο δίπλα από μια εκκλησία, όπου γινόταν απ'ότι φαίνονταν μια κηδεία. Το λεωφορείο δεν προχωρούσε λόγω κίνησης και έτσι το κοριτσάκι είχε την ευχαιρία να "μαγνητοσκοπήσει" το όλο σκηνικό με την περιέργεια ενός μικρού παιδιού.
Φαντάζομαι πως στα μάτια ενός παιδιού οι τελετές θα πρέπει να φαίνοναι...κάπως.
Έλα μου ντε, πως;

Γυρνάει το κοριτσάκι στη μάνα του και τη ρωτάει "τι είναι αυτό το πράγμα που γίνεται εκεί πέρα".
- "Αυτό είναι μια κηδεία" απαντάει εκείνη.
Το κοριτσάκι συνεχίζει να κοιτάει.
- "Τι είναι κηδεία;"
- (Σκέφτικε λίγο) "Εεεε, να, όταν ο άνθρωπος μεγαλώσει και γίνεται γέρος ή γριά, κάποια στιγμή πεθαίνει και του κάνουν μετά μια κηδεία."
Μια χαρά η μαμά...νόμιζε.
Γυρίζει λοιπόν το κοριτσάκι με την ματιά scanner στην αγκαλιά της μάνας του και ρωτάει την ηλικιωμένη γυναίκα πίσω τους:
- "Εσύ πότε θα πεθάνεις;"

The others

2005-11-02T11:37:00.000+02:00

Shadow theater in Greece
Originally uploaded by yanni.

Τόνωση θέλω.
Εδώ και τώρα.

Σηκώνω το τηλέφωνο και παίρνω την κυρία Joanne Doe της Τράπεζας Βήτα.
Η τράπεζα Βήτα στο θέμα της τόνωσης δεν με απογοητεύει ποτέ. Μ'έχει σταθερό πελάτη. Δεν την αλλάζω με τίποτα.

Ε : Γεια σας, την κυρία Doe;
D (με γεμάτο στώμα, προσπαθώντας να καταπιεί): Η ίδια.
Ε: Σας παίρνω από την πόλη των θαυμάτων. Με χρεώνετε κάθε μήνα για ένα γυμναστήριο που έχει κλείσει εδώ και μισό χρόνο. Πότε θα μου επιστραφούν τα χρήματα;
D (sic): Α, εσείς είστε πάλι; Δεν έχουν πάρει ακόμα απόφαση.
Ε (αρχίζοντας τη θεραπεία τόνωσης): Αυτό μου λέτε εδώ και δυο μήνες.
D (την φαντάζομαι να κοιτάει τα νύχια της): Αυτό μας έχουν πει και αυτό λέμε στους πελάτες.
Ε: Ποιοί σας το έχουν πει δηλαδή;
D: Οι διευθυντές. Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις.
Ε: Μπορώ να μιλήσω με κάποιον που παίρνει λοιπόν αυτές τις αποφάσεις;
D: Θα δω τι μπορώ να κάνω...ένα λεπτό...μείνετε στη γραμμή σας.

Μπλιπ-μπλιπ-μπλιπ (για ένα λεπτό)

D : Ναι μ'ακούτε; Αφήστε ένα τηλέφωνο και θα σας πάρουν αυτοί.
Ε: Όταν λέτε "αυτοί";
D : Ο διευθυντής ή η υποδιευθύντρια.

Σκέφτομαι πως έχω να κάνω με μια χειραφετημένη τράπεζα και δίνω το νούμερο του κινητού για να είμαι σίγουρος ότι αν πάρουν, τουλάχιστον θα χρεωθούν παραπάνω.

Κλείνω το τηλέφωνο νιώθοντας πως έχω κάνει τρύπα στο νερό.
Περιμένω τον διευθυντή τώρα να με πάρει τηλέφωνο.
Ή την υποδιευθύντρια.

Τονώθηκα.

Σε κοιτώ που με κοιτάς

2005-11-01T16:10:00.000+02:00

blue fire
Originally uploaded by yanni.

Δοκιμάζοντας να μπλογκ-άρω δικές μου φωτογραφίες που ανεβάζω στο flickr.

Οδύσσεια 2005

2005-11-01T12:50:00.000+02:00

Κάποτε ζούσα στη χώρα του Ποτέ-ποτέ.
Συζητούσα στο τηλέφωνο με μια φίλη μου καλή, καλή μου φίλη και προσπαθούσα να την πείσω να έρθει να με επισκεφτεί.
Οι λόγοι που θα μπορούσαν να την κρατήσουν μακριά ήταν πολλοί.
Ο λόγος που επικράτησε τελικά και δεν ήρθε, δεν ήταν κανένας από αυτούς που θα φανταζόταν κανείς.

Σενάριο: Ένα αεροπορικό ταξίδι στη χώρα του Ποτέ-ποτέ

Φ (αφού ξεφισάει σκεπτικά τον καπνό του τσιγάρου προς τ'ακουστικό): Και δε μου λές...αν υποθέσουμε πως πέφτει το αεροπλάνο...είναι καλύτερα να πέσει στη θάλασσα ή στα βουνά;
Ε (μια και ξέρω τους φόβους της Φ. όσον αφορά τη θάλασσα): Τι λες που θα πέσει στη θάλασσα; Γιατί να πέσει στη θάλασσα; Εκεί και να πέσει δεν πρόκειται να σωθείς...θα πνιγείς!
Φ (ξεφισά πλέον τον καπνό με λιγότερο άγχος): Οπότε καλύτερα να πέσει στα βουνά, ε;
Ε (δίνοντας θάρρος): Εννοείται οτι θα πέσει στα βουνά! Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα πέσει και στις χιονισμένες Άλπεις! Θα χωθεί μέσα στο μαλακό χιόνι και να δεις που θα σωθείς!
Φ (γελώντας): Σιγά μην πέσω και στο Σαντ Μόριτς......
Φ (επιστρέφοντας στο θέμα, πάλι προβληματισμένη και σκεπτική): Άντε και επέζησα μετά την πτώση στις Άλπεις...τι θα κάνω εκεί πάνω αν δε με βρούν εγκαίρως και παγώσω;
Ε (δίνοντας την χαριστική βολή): Καλά, δεν έχεις ακούσει για τον άνθρωπο τον Άλπεων; Τον βρήκαν μέσα σε πάγο μετά από χιλιάδες χρόνια, έγινε πασίγνωστος και μπορείς να τον δείς τώρα στα μουσεία.
Οπότε φαντάσου να σε βρούν κι εσένα μέσα σε κανένα παγετώνα μετά από τόσα χρόνια...Θα σταθείς και τυχερή γιατί θα σε εκθέσουν γυμνή σε κάποιο μουσείο του μέλλοντος ως παράδειγμα ανθρώπου του 21ου αιώνα.
Φ (κάνοντας την μεγαλύτερη παύση από τη στιγμή που ξεκινήσαμε αυτή τη συζήτηση): Πριν έρθω να σε δω θα πρέπει να κάνω δίαιτα.